Są takie wydarzenia w moim kalendarzu, które wpisuję drukowanymi literami, czasem nawet biorę w ramkę, żeby były jeszcze bardziej widoczne. To oznacza, że choćby nie wiem co się działo, te wydarzenia mają rangę priorytetu, są szczególnie ważne. Jedno z tych wydarzeń miało miejsce wczoraj i już od kilku dni cieszyłam się na samą myśl o nim.
Moja czwartkowa podróż do Florencji, bo tam było zaplanowane spotkanie, okraszona została dreszczykiem. Wszystko przez dezorganizację ruchu kolejowego na naszej trasie.
Ledwie doszłam na najpiękniejszą stację świata, a tu zaraz z megafonu popłynął głos informujący o tym, że pociąg do Firenze jest skasowany. Nogi się pode mną ugięły, a mózg zaczął pracować na najwyższych obrotach układając w głowie plan awaryjny. Zupełnie jak u szachistów, kiedy rozgrywają ważną partię. Jeśli zadzwonię do Mario o tej porze to mnie wyklnie? I czy Mario jest w ogóle w formie? A może jest na grzybach? A w ogóle, czy z Borgo potem znajdę inne połączenie?
Po pierwszym galopie myśli, nasunęło mi się jednak podejrzenie, że być może skasowanie dotyczy zwykłego pociągu, który normalnie jeździ na tej trasie, a ten nadprogramowy, przyjedzie tak, jak widniało na stronie internetowej dzień wcześniej. To był dobry trop. Rzeczywiście numery pociągów były zupełnie inne.
Szczęśliwie dotarłam na Santa Maria Novella zgodnie z planem, a niedługo potem pojawiły się radosne, znajome twarze.
Dziś trudno mi uniknąć powtórzeń i szczerze mówiąc nie mam zamiaru ich unikać, bo te powtórzenia są sercu bardzo miłe.
Usłyszałam wczoraj piękne słowa o przyciąganiu i aż mi się łza w oku zakręciła. Rzeczywiście jest tak, że Dom z Kamienia - blog i wszystko to, co za sobą pociągnął, bo teraz Dom z Kamienia to już więcej niż samo blogowanie - stał się jak "most", po którym weszły do mojego życia fantastyczne osoby. Z wieloma widuję się raz na rok, raz na dwa lata, a nawet kiedy się nie widujemy, to widzimy się na Skype, słyszymy przez WhatsApp czy wysyłamy sobie wiadomości.
To jest tak ogromne bogactwo, że trudno mi dziś ubrać w odpowiednie słowa wdzięczność, radość i wzruszenie.
Pospacerować po Florencji, napić się razem wina, nagadać za wszystkie czasy (choć tego chyba zawsze mało), zjeść coś dobrego, pokazać nowe miejsce - to wszystko jest jak solidny zastrzyk energii.
Mam nadzieję, że takich spotkań jeszcze wiele przed nami. Będę pisać kolejne książki, więc może moi Czytelnicy będą mieć pretekst, by wracać po nowe dedykacje. Poza tym, w tym wypadku słowo Czytelnicy/ Czytelniczki jest już zbyt obce. Niby od tego się wszystko zaczyna, ale z czasem więzi się zacieśniają i mam nadzieję, że w tym zaciśnięciu będziemy jeszcze trwać przez lata.
A jeśli chodzi o podpisywanie książek... Nie wiem czy towarzyszące temu emocje kiedyś mi spowszednieją. Szczerze w to wątpię. Dziś opiszę je tak, jak opisuje się zapach perfum: bazą jest onieśmielenie, głowa to duma i satysfakcja, a serce radość i wzruszenie.
Bardzo dziękuję za wczorajsze spotkanie i do zobaczenia już za kilka miesięcy.
Tymczasem nastał czerwcowy piątek, który zapowiada się dosyć spokojnie. Mam nadzieję, że w końcu wybierzemy się na tradycyjne, wakacyjne lody. Do tej pory udała nam się tylko pierwsza, wakacyjna kolacja, na którą Mario przyniósł mnóstwo kurek! Już jutro opowiem co z nich wyczarowałam oraz jak kwestię matury rozwiązano na dotkniętych powodzią terenach.
Pięknego dnia!
OPISYWAĆ to DESCRIVERE (wym. deskriwere)
bluzka: www.madame.com.pl
