Świąteczny tydzień jaki Goście spędzili w Marradi był słoneczny i intensywny. Udało nam się pobiesiadować, pospacerować, pozwiedzać, pokazać lokalne ciekawostki, wypić vin brue w zaprzyjaźnionej cantinie, pograć w "zgadnij kim jestem", ponicnierobić... Było tak, jak miało być. Odpuściliśmy jedynie wyprawę do Cesenatico, bo nizina i wybrzeże spowijały mgły, więc zgodnie stwierdziliśmy, że nie chce nam się zostawiać słońca Apeninów. Zamiast tego do naszego programu wszedł wulkan na Monte Busca i Portico di Romagna z szopkami, którymi szczególnie zachwyciła się A.
Święta są już wspomnieniem. Czas nie zamierza zwolnić i już za trzy dni i ten rok stanie się przeszłością. To szaleństwo. Układam powoli jego podsumowanie i zadziwiam się jak bardzo intensywne było te dwanaście miesięcy. Koniec roku nastraja mnie melancholijnie. Nie lubię Sylwestra od zawsze, budzi we mnie smutek i tęsknotę za tym co już nie wróci. Mam nadzieję, że w poniedziałek u Ellen na aperitivo uda mi się go przepędzić.
Na szczęście dnia przybywa i to jest zdecydowanie dobra wiadomość. Zaraz zacznę planować nowy turystyczny sezon, który w tym roku zacznie się wyjątkowo wcześnie, bo już w styczniu pojawią się pierwsi Goście.
W piątek Mario upiekł trzy blachy absolutnie pysznej pizzy, a wieczorem zalegliśmy rozleniwieni na kolejnym filmowym wieczorze. Ja oczywiście odpadłam już w przedbiegach, ale trzeba mnie zrozumieć - po ostatnich dniach jedyne czego mi było trzeba to tylko dużo snu.
Dziś czeka nas wesoły wieczór u myśliwych. Będą serwować frizzaglio z dzika i polentę. Niektórzy mają zamiar na tę okoliczność głodzić się przez cały dzień.
Ja marzę o wyprawie gdzieś dalej, poza granicę naszej gminy. Mam nadzieję, że te moje małe pragnienia uda się zrealizować w następnych dniach. Przed nami jeszcze ponad tydzień wakacji.
Dobrej soboty - ostatniej soboty w 2018 roku.
OD ZAWSZE to po włosku DA SEMPRE (wym. da sempre)
