Arnolfo di Cambio

Palazzo Vecchio - serce Florencji

poniedziałek, lipca 15, 2019


Nasza ostatnia wizyta we Florencji była nie tylko rodzinnym spotkaniem, ale też bardzo ważną lekcją. Zanim uściskaliśmy się z najbliższymi, najpierw zachwyciliśmy się tym, co kryją mury ratusza na Piazza della Signoria. 

Palazzo Vecchio to serce Florencji i według mnie dziś najważniejszy z jej zabytków. To tu działa się historia i to tutaj też historia przeplatała się ze sztuką, a na dodatek stąd po pokonaniu ponad 200 schodków można podziwiać zachwycającą panoramę Florencji, widok na wszystkie strony świata. 
Trudno mi pisać o Palazzo Vecchio, jak zmieścić to wszystko w jednym wpisie? 
Może zróbmy tak, że ja jeszcze raz napiszę - Palazzo Vecchio to przystanek obowiązkowy,  moim zdaniem ważniejszy niż wnętrze Duomo czy Uffizi i podzielę się z Wami tym, co według mnie najciekawsze, tym co samej udało mi się wyszperać, wyczytać. 


Palazzo Vecchio został zaprojektowany przez Arnolfo di Cambio na przełomie XIII i XIV wieku, dziś jego imieniem nazywa się wysoka na ponad 90 metrów wieża, zakończona tarasem. Nie wszyscy wiedzą, że Palazzo zbudowano na resztkach teatru rzymskiego. Obecnie jedną z tras oddanych dla zwiedzających jest trasa archeologiczna, która schodzi właśnie do podziemi budynku. My z braku czasu zostawiliśmy starożytne szlaki na inny raz.
Burzliwe dzieje palazzo jak na przykład konflikt pomiędzy Guelfi i Ghibellini z czasów Dantego znajdują odzwierciedlenie nawet w architekturze. Bryła budynku wykończona jest prostokątnymi blankami typowymi dla Guelfi, natomiast wieża to "ogony jaskółek" charakterystyczne dla Ghibellini. 
O ile projekt zewnętrzny jest autorstwa Arnolfo, o tyle wnętrza w głównej mierze zaprojektowane zostały przez Vasariego.  


Najbardziej zachwycającym miejscem Palazzo jest bez wątpienia il Salone dei Cinquecento (izba pięciuset). Zaprojektowano go na zlecenie Savonaroli. Salone do dziś pozostaje największą sala z przeznaczeniem cywilnym w całej Italii. Jest długa na 54 metry, szeroka na ponad 20 i wysoka na 18 metrów!! Jej udekorowanie zlecono największym artystom dawnej epoki - Michelangelo i Leonardo. Tu kolejny raz polecam lekturę "Udręki i ekstazy", w której doskonale opisana jest odwieczna rywalizacja pomiędzy dwoma geniuszami, i której zlecenie dla Palazzo Vecchio zdaje się być prawdziwą kwintesencją.
Tak czy inaczej żaden z nich swego dzieła nie ukończył. Michelangelo ruszył do Rzymu i swoją pracę dla Palazzo zakończył na etapie szkiców. Natomiast Leonardo zaczął eksperymentować z nowymi technikami, które zupełnie się nie sprawdziły. Za sprawą wilgoci malunki spływały ze ścian i były nie do uratowania. Prace Leonardo zostały więc zamalowane przez Vasariego. A z "Bitwy pod Anghiari" zachowały się dziś tylko szkice, które de facto były chętnie kopiowane i posłużyły jako inspiracja dla wielu znanych artystów. Niektórzy wielbiciele teorii spiskowych, niepotwierdzonych absolutnie przez historyków sztuki, w napisie CERCA TROVA widniejącym na jednej z flag dopatrują się aluzji Vasariego do próby odszukania fresków Leonarda. Napis kojarzony jest też z filmem L'Inferno opartym na powieści Browna, ale pamiętajcie - niemożliwym jest dostrzec go ot tak gołym okiem. Trzeba zrobić zdjęcie, powiększyć je i dopiero wtedy uda się go odnaleźć i odczytać. Wciąż jednak nie udało się odszyfrować "co autor miał na myśli".

Michał Anioł 
Maska Dantego

Kolejnym elementem kojarzonym ze wspomnianym wyżej filmem jest maska Dantego. Nie jest to oczywiście prawdziwa pośmiertna maska, na jaką jest stylizowana. Jest to dzieło nieznanego autora, prawdopodobnie z XVI lub XVII wieku. 


Jedną z atrakcji Palazzo jest sala z szesnastowiecznymi mapami. Ponadto wiele innych sal bogato zdobionych, w których rozlokowane są prawdziwe dzieła sztuki. Od natłoku wrażeń kręci się w głowie.


I na koniec - kropka nad "i" - Wieża Arnolfo. Ponad 200 schodków, a potem taras i widoki, które zapierają dech w piersi! Po drodze dawna cela dla wrogów państwa. Tu byli więzieni między innymi Savonarola i Cosimo I. 

Widok na badię i Bargello
Santa Croce

Zrobiło się już bardzo późno, a jeszcze tyle mogłabym napisać. Mam jednak nadzieję, że zachęci Was te kilka zdań do odwiedzenia Palazzo Vecchio. Palazzo to Florencja, a w niej Medyceusze, Leonardo, Vasari, Savonarola, Michał Anioł, Donatello i inni...

DOBREGO PONIEDZIAŁKU!

ZACHĘCIĆ to po włosku INVOGLIARE (wym. inwoliare) 

Bernini

Muzeum Bargello - przystanek obowiązkowy

poniedziałek, marca 11, 2019


Museo del Bargello znajduje się na liście muzeów państwowych, które honorują gratisowe wejścia w wyznaczone dni. Oczywiście w tym czasie muzea przeżywają prawdziwe oblężenie, ale jeśli przyjdzie się odpowiednio wcześnie, najlepiej jeszcze przed dziesiątą, to na wejście czeka się maksymalnie pięć minut i uwierzcie mi - WARTO! 
XIII wieczny budynek Bargello jest jednym z najbardziej charakterystycznych we Florencji, który swoją wieżą zaznacza się też w panoramie miasta. Dawniej był siedzibą Palazzo della Podesta', a w 1865 roku został przekształcony na muzeum i było to pierwsze we Włoszech muzeum państwowe ze zbiorami sztuki średniowiecza i renesansu.


Muzeum rozlokowane jest na trzech poziomach. Na parterze, poza zachwycającym dziedzińcem znajduje się sala Michelangelo z dziełami oczywiście samego Michała Anioła,  jak również Giambologni i Ammanatiego. Na pierwszym piętrze znajdziemy przepiękną salę Donatello, gdzie poza jego dziełami, znajduje się też część artystycznego dorobku Ghibertiego, Brunelleschiego i ceramiczne cuda Luki della Robbia. Na tym samym poziomie mieści się też sala Trecento, sala kości słoniowej, zbiory sztuki islamskiej i włoskiej ceramiki.
Na ostatnim poziomie znajdziemy: kolekcje rzeźb z brązu, kolekcje broni i zbroi z czasów Medyceuszy, salę Verrocchio (maestro samego Leonardo) i na pewno w tym wszystkim o czymś zapomniałam...   


Mikołaj był zachwycony, a ja nie mogłam się nacieszyć tym jego szczerym zainteresowaniem i wiedzą, jaką się ze mną dzielił, a wiedzę ma naprawdę imponującą. Ja od siebie dodam, że jest to jedno z ciekawszych muzeów jakie we Florencji zwiedzaliśmy. Nie jest tak wyczerpujące jak Uffizi, bo jest przede wszystkim mniejsze. Jest różnorodne, więc po dziesięciu minutach zwiedzania, jeśli ktoś nie jest koneserem sztuki, nie odbija mu się sakralną sztuką XIII wieku, a poza tym nawet laik znajdzie tu dzieła rozpoznawalne już z daleka. 

Drzwiczki do sejfu Cosimo I
Miniatura znajdującego się w parku Pratolino Giganta Apeninów
Tondo Pitti - Michał Anioł
Lew Marzocco - symbol heraldyczny dominacji Florencji, przedstawia siłę i szlachetność.
David Donatello - znany na pewno tym, którzy oglądali Medyceuszy.
Ghiberti
Sala kości słoniowej
Krucyfiks przypisywany Michałowi Aniołowi
Zbroja używana prawdopodobnie przez kilkuletniego księcia Cosimo
bargello we Florencji
sala brązów Bargello
Sala brązów.
Giuliano de' Medici Bargello
Giuliano de' Medici
Bernini w Bargello
Bernini
Museo di Bargello Firenze

Nie uważam się za znawcę sztuki, ale nie jestem też na pewno ignorantem. Uczę się każdego dnia i uważam, żeby dobrze poznać Florencję, poczuć jej renesansowego ducha, którym zachwycał i wciąż zachwyca się cały świat, niektóre dzieła sztuki po prostu TRZEBA zobaczyć.

Zrobiło się późno i o tym, gdzie spokojnie wypić kawę i zrobić dobre zdjęcie oraz o domu Dantego opowiem Wam już jutro. Tymczasem poniedziałek czas start! Dobrego tygodnia!!

KOŚĆ SŁONIOWA to po włosku AVORIO (wym. aworio)