sobota, 30 września 2017

Echo liści


- Niesamowite, że rosną też tutaj! - przyglądam się z nostalgią żółtemu kwiatkowi - Kiedy byłam mała spędzałam wakacje na wsi z moją kuzynką. Bardzo często bawiłyśmy, się "w dom", miałyśmy nasz zestaw mini garnków, patelni i innych kuchennych akcesoriów, a z tych żółtych kwiatów wiesz co robiłyśmy?
- ?
- Jajecznicę! 
- Haha! Co za fantazja!
- Tak, brakowało nam pewnie wiele rzeczy, ale na pewno nie fantazji. Te kwiaty zawsze już będą dla mnie jajecznicą na małej, plastikowej patelence. 


- Zobacz! 
- Grzyb?
- Chodź szybko z aparatem. Tylko po cichu.
- Czyli nie grzyb.
- Nie, to ramarro!



Język wołu, kwiaty, leśne źródło, dzikie śliwki, owcze zadki, kamienne ludki … Znów zamyślam się nad cudami tutejszych lasów. Prawdziwków nie ma, ale już podobno gdzieniegdzie spod ziemi wychodzą… 
- Pinaroli! (maślaki ziarniste)
- Przynajmniej tyle! Jeszcze kilka i będzie ragu'!
Las był łaskawy. Maślaków nazbieraliśmy wystarczająco, bym mogła upitrasić smakowity sos do tagliatelle. 
- Ale swoją drogą to musisz być w desperacji! Żebyś ty maślaki zbierał??
- Jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma!


- Jak można się nie zachwycać gajami kasztanowymi?
- Zobacz nawet fontana jest. 
- Są zaczarowane prawda? 
- Piękne. Patrz dobrze przy pniach, może jakiegoś barbicino znajdziemy. 



- Co ty tam znowu robisz? - śmieje się Mario.
- Butki fotografuję. Bardzo je lubię. Są najlepsze na świecie.
Szu szu szu… Rozchodzi się przy każdym moim kroku. Przystaję na chwilę i słyszę coś niczym echo … szu szu szu … Zupełnie jakby liście przedrzeźniały moje kroki. Aż niemożliwe... Powtarzam to kilka razy, trzy kroki i pauza, przykucam i nasłuchuję - szu szu szu … 
Tak mnie to echo liści zafascynowało, że Mario stracił mnie z pola widzenia.
- Elooo! Jesteś?
- Jestem, jestem - odpowiadam, przyspieszam kroku i dodaję już po cichu, choć Mario do moich dziwactw już przyzwyczajony - słuchałam liści. 
- Nie zgub się!
- Nie bój się, nie zgubię! W lesie mam dobrą orientację.



To był wspaniały dzień! Spokojny. Wśród natury, tak jak lubię. Mam nadzieję, że dziś i jutro też ma dla nas coś miłego w zanadrzu… 
Tymczasem … Arriverderci settembre!
Dobrego weekendu!


 JAJECZNICA to po włosku UOVA STRAPAZZATE (wym. uowa strapaccate)

3 komentarze:

  1. Dzień dobry Pani Kasiu,

    jakże ja Pani zazdroszczę!!! W pozytywnym znaczeniu, a jednak... zazdrość. Nie tylko miejsca w jakim Pani żyje z dziećmi, pełnym życzliwości i empatii. Do tego w bliskości z takimi cudami natury. Ech..., chciałoby się.

    Żałuję, że przed wielu laty zabrakło mi odwagi. Ale nade wszystko zazdroszczę Pani prawdziwego i niezawodnego przyjaciela, Mario. Oddanego, lojalnego, bezinteresownego i niezawodnego. Pielęgnującego tę przyjaźń, na którego można liczyć każdego dnia.
    To się prawie nie zdarza, a jest tak cenne.

    Przypomniała mi Pani również moje dzieciństwo, beztroskie i pełne marzeń. Tych kwiatków "jajecznicowych" nazywanych "lwie paszcze", w bliskości domu było mnóstwo. Na łące Stadionu, dziś niestety "europejskiego" i zimnego, uporządkowanego pod "sznurek" z ograniczonym dostępem.
    Były też wszechobecne na wałach Odry. Wałach obleganych przez matki z koszami pełnymi jedzonka i picia, rozłożonymi na kocach. Matek, co rusz pokrzykujących na rozbrykaną dziatwę. Znowu dzięki Pani usłyszałam ten gwar i spontaniczny, radosny śmiech.
    Cudowne wspomnienia przywołane przez Panią!

    Pozdrawiam serdecznie Panią i chłopców, oczywiście także wyjątkowego Mario.
    Maria

    PS.
    Jak zwykle cudne zdjęcia i tekst kojące duszę :-)

    Co znaczy słowo "barbicino"?, nie mogę znaleźć w słowniku.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. POzdrawiam również:) Barbicino to grzyb rośnie często w kasztanowcach https://it.wikipedia.org/wiki/Grifola_frondosa w sercu Toskanii nazywają go la funga.

      Usuń
  2. Dzień dobry :)

    Nadrabiam zaległości w czytaniu Pan bloga z mijającego tygodnia. Fantastyczne zdjęcia, zwłaszcza te z dzwonnicą i lasem porastającym wzgórza, a to wszystko osnute jesienną mgłą... piękne. Zamyśliłam się, zadumałam i do wspomnień w myślach dojechałam.. To przedostatnie zdjęcie to kwintesencja Włoch w jesiennym słońcu. Pozdrawiam ciepło, Iwona

    OdpowiedzUsuń

Drukuj