piątek, 1 kwietnia 2016

Pasqua 2016 - część trzecia - Anghiari


Trudno sobie wyobrazić ileż stóp wyżłobiło schody i progi w Anghiari ... 
A te kamienie w murach domów? Każdy inny, każdy w odmiennym kolorze...
Jakie piękne jest Anghiari... Jak pięknie zaprezentowało nam się w wielkanocną niedzielę, pozwoliło sfotografować w spokoju, bez turystów i tłumu głów płynących uliczkami. Piękne, a takie przy tym skromne. A może tu po prostu niewielu turystów dociera? Szczerze mówiąc sklepów z klasycznymi toskańskimi pamiątkami też nie widziałam. Nie ... nie chce mi się w to wierzyć. Myślę, że po prostu mieliśmy szczęście. Anghiari jest zbyt piękne, by tylko nieliczni o nim wiedzieli.


Dojechaliśmy do Anghiari z najmniej popularnej strony, bo jak już pisałam przeprawialiśmy się przez góry cienką serpentyną, która na mapie zaznaczona była ledwo widoczną nitką. Jeśli podjedziecie do miasta od strony Sansepolcro, zobaczycie Anghiari w pełnej krasie. 
Okazało się, że tego dnia Pieraccioni nas prześladował, w tym bowiem mieście nakręcił swój inny film - Una moglie bellissima. Jednak to nie on przyczynił się do rozsławienia Anghiari. 


W 1440 roku rozegrała się pod Anghiari bitwa pomiędzy florentyńczykami i mediolańczykami. To wydarzenie zostało utrwalone przez największego toskańskiego artystę - Leonardo da Vinci i przyniosło miasteczku rozgłos. 


Już się w historyka nie bawię, bo jak wiecie uprawnień mi brak, zostawiam Wam zdjęcia i zapraszam - pospacerujcie z nami...
Jutro ruszymy dalej, na włoskie zatracenie, toskańskie gubienie i szukanie nieznanego ...
















BITWA to po włosku BATTAGLIA (wym. battalia)

6 komentarzy:

  1. Znakomity post, Kasiu. Uwielbiam miasteczka, uliczki i ten cudowny klimat. Będąc w Prowansji robiłam to samo: zwiedzałam, zachwycałam się i mało tego, bezczelnie zaglądałam do kazdego okna. Miłego dnia i do jutra.

    OdpowiedzUsuń
  2. Prawdziwa Toskania.....zamknięta w omszałym kamieniu,w wydeptanych ścieżkach i strzelistych cyprysach,w odległej historii.Taką ją znamy i kochamy.Pięknie nam zobrazowałaś Kasiu to urocze miasteczko.
    Dzisiejszy post to delicje do porannej kawy,wspomnienia tego, co samemu się tak niedawno widziało w Toskanii i marzenie by znowu tam powrócić !!!
    Dziękujemy Kasiu ,że nam to wszystko dajesz co ranka w prezencie !

    Lucyna S. z Wodzisławia Śl.

    OdpowiedzUsuń
  3. No nareszcie Anghiari! Poruszyłaś Kasiu wspomnienia ostatnich wakacji. Przepięknie! Z Caprese mieliśmy jakieś 40 minut ale codziennie jedliśmy w Anghiari obiad. A potem spacer po wąskich uliczkach i na deser Sansepolcro... ahhhhhhhhhhhhhhhhh... Dziękuję za te zdjęcia!
    Pozdrawiam, Aneta z Gdańska

    OdpowiedzUsuń
  4. Cudne zdjecia Kasiu.Dziekuje za spacer z Wami w przepieknym miejscu i pozdrawiam serdecznie Alicja

    OdpowiedzUsuń
  5. Cudowne,przepiękne,klimatyczne,najwspanialsze.Nie ma odpowiednich słów by opisać to piękno:-)
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  6. Te wąskie uliczki zielone okiennice, kamienne mury- po prostu cudo :). Wszystko co kocham we Włoszech i dokładnie tak wyobrażam sobie Toskanię (mam nadzieję, że będzie mi dane obejrzeć ją na żywo).
    Pozdrawiam, Karolina

    OdpowiedzUsuń

Drukuj