wtorek, 10 września 2013

  
7 września 2013 Lutirano

Cieszymy się ostatnimi wolnymi dniami. Za kilka dni  Paweł pojedzie do Polski. Ja zacznę codzienne toskańskie życie. Życie, o którym marzyłam od kilku lat. Do  Italii wróciło afrykańskie ciepło, aż dziw bierze, że za dwa tygodnie zacznie się kalendarzowa jesień. W naszej dolinie nawet zieleń jeszcze jest soczysta, choć ziemia na polach już zaorana, bezlitośnie przypomina o upływie czasu. Jestem tak bardzo szczęśliwa, że mogę zobaczyć to wszystko na własne oczy. Natura jest teraz hojna. Dojrzewają figi, jeżyny, kasztany, pojawiają się grzyby, trufle a fioletowe kiście winogron oblepiają winorośle. Zdaje się, że tak niedawno spacerowałam wśród złocistych łanów zbóż, a dziś zapuszczamy się do lasu w poszukiwaniu prawdziwków. Robimy pomidorowy przecier, upychamy w słoiki bakłażany i cukinię. Czas gna jak szalony...
    


Znajomy obiecał nam zamrażarkę, jak tylko znajdzie się ona w naszej cantinie, wypełnimy ją mięsem najprzedniejszym. Musimy przygotować się na zimowe miesiące. Rozbestwieni jesteśmy tutejszym jedzeniem. Tu dopiero, obcując z tubylcami na co dzień, dociera do nas jak wielką miłością jest dla Włochów kuchnia! To coś nie do opisania! Potrafią godzinami rozpływać się w pochwałach i opowiadać ze szczegółami jak przygotować risotto z owocami morza albo jak to mamma robiła najlepsze na świecie orechiette.

 

Poznaję wiele nowych osób, czasem mam wrażenie, że moja głowa pęka od nadmiaru wrażeń, bo każda nowo poznana osoba to nowa historia, świeża inspiracja. Muszę chyba kupić sobie mały aparat fotograficzny, który nie będzie się tak rzucał w oczy. Mam ochotę fotografować wszystko: ludzi, ich gesty, miny, ekspresję, pejzaż, naturę, jedzenie, wszystko..



W tych dniach  czeka nas nowa wycieczka po urzędach i ciąg dalszy formalności. Niektórzy twierdzą, że nie potrzebna nawet residenza by dostać słynny codice fiscale. Zobaczymy! Chciałabym by ta biurokracja już była za nami.
Jeszcze do zrobienia zdjęcia dzieci do legitymacji, do kupienia fartuszki (chłopcy zrobili wielkie oczy!!:) i inne drobiazgi szkolne. Plecaki już czekają częściowo spakowane i od jutra moje dzieci zaczynają przygodę z włoską szkołą:) Trzymajcie za nich kciuki, bo trochę są przestraszeni!!;)

7 komentarzy:

  1. Oczywiście trzymam kciuki i czekam niecierpliwie na dalsze wiadomości :-)
    PS. Już zarezerwowałam domek w Toskanii na przyszłe wakacje :-) Udało się! :-))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Super:)) A w jakim rejonie?

      Usuń
    2. Tuż za Bagno a Ripoli, więc Florencja :-)I sprawdziłam. Nawet do Was całkiem blisko ;-)Już żyję tym przyszłym lipcem i chyba dzięki temu jakoś zniosę te kolejne ciężkie miesiące :-)

      Usuń
  2. Trzymam kciuki za chłopców!:) Za przygodę!
    A co to trzymasz w ręce na drugim zdjęciu? Fajna roślina:)

    OdpowiedzUsuń
  3. Trzymamy kciuki za chłopaków, za Ciebie i Pawła!!!
    Macias nie może uwierzyć, że chłopcy będą chodzić do włoskiej szkoły, on tez chce:) hahaha
    Ściskamy WAS z całych sil!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękujemy!!!! I ściskamy Was mocno również!!!

      Usuń

Drukuj